Przegląd
Model tenantów i przestrzeni nazw w Pulsar zapewnia rzeczywistą izolację między zespołami dzięki limitom, retencji, autoryzacji i ograniczeniom przepustowości definiowanym dla każdej przestrzeni nazw. Izolacja jest jednak tylko tak dobra jak projekt polityk, a polityki domyślne izolują bardzo niewiele. AceMQ projektuje strukturę wraz z odpowiadającym jej zestawem polityk.
Wyzwanie
Współdzielone klastry budowane bez projektu przestrzeni nazw kończą z wszystkim w jednej przestrzeni nazw i na politykach domyślnych. Nieograniczona retencja jednego zespołu zajmuje pamięć masową potrzebną całemu klastrowi, temat o dużej przepustowości innego zespołu wysyca brokery współdzielone z obciążeniami wrażliwymi na opóźnienia, a autoryzacja jest na tyle zgrubna, że każdy zespół może konsumować z dowolnego tematu. Późniejsze dobudowanie izolacji wymaga przenoszenia tematów, a to z kolei koordynacji z każdym konsumentem.
Środowisko
Współdzielone klastry Apache Pulsar na Kubernetes obsługujące wiele zespołów wewnętrznych lub zewnętrznych tenantów, często z georeplikacją.
Podejście
AceMQ odwzorowuje tenantów i przestrzenie nazw na rzeczywiste granice własności i izolacji, a nie na przypadkowe grupy, a następnie definiuje zestaw polityk dla każdej klasy przestrzeni nazw — retencję, limity, ograniczenia przepustowości i autoryzację. Tam, gdzie separacja obciążeń musi sięgać poziomu sprzętu, stosujemy grupy izolacji brokerów i rozkład bundli.
Rozwiązanie
- Hierarchia tenantów i przestrzeni nazw odwzorowana na własność, klasyfikację danych i wymagania dotyczące izolacji
- Szablony polityk dla przestrzeni nazw obejmujące retencję, limit zaległości (backlog quota), TTL komunikatów i deduplikację
- Limity szybkości publikacji i dystrybucji dobrane dla każdej klasy przestrzeni nazw, tak by jeden tenant nie mógł wysycić współdzielonych brokerów
- Projekt uwierzytelniania i autoryzacji z rolami na poziomie przestrzeni nazw oraz poświadczeniami w postaci tokenów lub mTLS dla każdego tenanta
- Grupy izolacji brokerów i przypisanie bundli tam, gdzie hałaśliwe obciążenia trzeba rozdzielić na poziomie sprzętu
- Runbook wdrażania nowych tenantów i definicje polityk jako kodu (policy-as-code), dzięki którym nowi tenanci dziedziczą projekt, a nie ustawienia domyślne
Efekt
Zespoły współdzielą klaster bez rywalizacji o pamięć masową czy moc brokerów, a nowi tenanci są wdrażani według zdefiniowanego szablonu polityk, zamiast dziedziczyć ustawienia domyślne. Izolację wymuszają polityki, a nie umowne zasady.